W Górkach Wielkich można odwiedzić mini muzeum z pamiątkami po Zofii Kossak – Szczuckiej vel Kossak – Szatkowskiej vel Zofii Kossak Szczuckiej – Szatkowskiej – czyli jednej Zofii w kilku osobach. Jak Bóg.

Zofia – przyjmijmy dla jasności Kossak – była córką Tadeusza Kossaka. Pasja do pisania wygrała z malarstwem. Mimo, że Juliusz Kossak był jej dziadkiem, a Wojciech wujkiem, nie poszła w ich ślady. Jej pierwszy mąż Stefan Szczucki zmarł w 1923 roku, a drugie małżeństwo trwało od od 1925 roku przez kolejne 45 lat. Można zadać pytanie, gdzie jest w tym wszystkim Zofia Kossak? I żartobliwie odpowiedzieć: „Między Szczucką a Szatkowską”.

Muzeum biograficzne

Muzeum znajduje się w tzw. domku ogrodnika. Jest jedynym w Polsce miejscem, które poświęcono członkowi rodu Kossaków . Składa się kilku pomieszczeń (np. kuchni, gabinetu bohaterki tekstu ) pełnych pamiątek: zdjęć, dokumentów jak np. świadectwa szkolne, książki, obrazy.

Sprzęty są oryginalne. Kiedy my byliśmy, to kilku naukowców z Lublina analizowało listy Zofii. Trzeba powiedzieć, że problemy z ich rozszyfrowaniem miał nawet grafolog. Muzeum założone zostało w 1973 roku przez męża pisarki – Tadeusza Szatkowskiego.

W starym dworze…

Drugi budynek, po części odrestaurowany, jest miejscem bardziej przygotowanym na sympozja, mini konferencje. Ale nic poza tym. Poza biurkiem – sekretarzykiem, wielkimi zdjęciami na ścianach czy tablicach z historycznym informacjami o rodzinie, nie ma tam nic ciekawego.

No chyba, że ktoś czytał przygody skrzata Kacperka Góreckiego, którego wersję zabawkową możecie tam spotkać.

Ten barokowy Stary Dwór z 1781 roku częściowo jest odbudowany, a częściowo traktowany jest jako trwała ruina. Całości tego miejsca dopełnia niewielki park o wielkości ok. 1,5ha. Został założony w XIX wieku a ozdobny ogród pochodzi z 1935 roku.

Druh Kamyk

Kilkaset metrów dalej jest dawna stanica harcerska. To 3 budynki wybudowane w latach 1936-1938 w stylu modernistycznym. Są to: Dom Ogólny, Dom Kursów i Dom Zuchów.

Całość otacza ok. 3,5 hektarowy park założony w latach 1938/39 u podnóża wzgórza Bucze (417m n.p.m.).

Oficjalną nazwą Szkoły Instruktorskiej był Ośrodek Harcerski. Prowadził go, jego pomysłodawca, druh Aleksander Kamiński „Kamyk” – twórca polskiego ruchu zuchowego.

Wspomina o nim w swej książce „Kamienie na szaniec”.

Budynki są zrujnowane, poniszczone, rozgrabione. Aż żal serducho ściska.

AiR